Marijtje Groot
\nMarie<\/em><\/span><\/h1>\n9 februari 1928\u00a0 – \u00a013 januari 2025<\/span><\/h3>\nMet verdriet, maar met diepe dankbaarheid, hebben wij afscheid genomen van Marijtje Groot, bij velen bekend als Zuster Groot.<\/p>\n
Geboren en gestorven in Andijk, waar zij haar hele leven heeft doorgebracht, begon haar verhaal op Kleingouw 14, haar eerste thuis. Zij was het vijfde kind in een gezin van acht en de laatste van haar generatie die ons nu is ontvallen.<\/p>\n
Haar loopbaan begon al op jonge leeftijd. Op haar 14e, na de lagere school, ging ze werken bij dokter Sterk van de weg, die haar stimuleerde om de\u00a0 verpleging in te gaan. Dit leidde tot een indrukwekkende carri\u00e8re. Ze volgde de kraamopleiding in Alkmaar en later de verpleegstersopleiding in Enkhuizen. Uiteindelijk werd ze wijkverpleegster in Andijk, waar ze met toewijding het hele dorp diende en betrokken was bij elke fase van het leven van de mensen om haar heen.<\/p>\n
Gedurende haar 96 levensjaren heeft Marijtje zich volledig ingezet voor anderen en haar dorp trouw gediend. Haar leven stond in het teken van zorg. Als verpleegster, kraamverzorgster en wijkverpleegster begeleidde ze mensen van het begin tot het einde van hun leven. Het was voor haar een eer om de overledenen, voor wie ze ooit had gezorgd, zelf af te leggen. Ze was streng, maar rechtvaardig, en hoewel niet iedereen dat altijd even makkelijk vond, wist men dat haar intenties altijd goed waren.<\/p>\n
Marijtje was een echte duizendpoot, een vrouw van vele talenten. Haar handen stonden nooit stil, en er leek niets te zijn wat zij niet kon. Naast haar werk had ze een passie voor kantklossen. Haar fijne handwerk getuigde van haar toewijding; zelfs op haar kist prijkte een zelfgemaakt kantkloskruis.<\/p>\n
Hoewel het leven haar niet altijd toelachte en niet alles ging zoals zij graag wilde, bleef zij trouw in haar zorg voor anderen en in haar geloof. Zelfs toen zij niet meer naar de kerk kon, volgde zij de diensten trouw via haar tablet op zondagochtend. Zij zal gemist worden, maar haar leven blijft een voorbeeld van
\nliefdevolle toewijding.<\/p>\n
Rust zacht.<\/p>\n
Ds. Wim Wasserman<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>![](\"https:\/\/gereformeerdekerkandijk.nl\/inmemoriam\/wp-content\/uploads\/2025\/01\/MarieGroot350.jpg\" "\\"MarieGroot350\\"")
<\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\nEen nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt;
\ngelijk Ik u liefgehad heb, dat ook gij elkander liefhebt.<\/span><\/h2>\nJohannes 13 : 34<\/span><\/h3>\n<\/div><\/div><\/div>
Met verdriet, maar met diepe dankbaarheid, hebben wij afscheid genomen van Marijtje Groot, bij velen bekend als Zuster Groot.<\/p>\n
Geboren en gestorven in Andijk, waar zij haar hele leven heeft doorgebracht, begon haar verhaal op Kleingouw 14, haar eerste thuis. Zij was het vijfde kind in een gezin van acht en de laatste van haar generatie die ons nu is ontvallen.<\/p>\n
Haar loopbaan begon al op jonge leeftijd. Op haar 14e, na de lagere school, ging ze werken bij dokter Sterk van de weg, die haar stimuleerde om de\u00a0 verpleging in te gaan. Dit leidde tot een indrukwekkende carri\u00e8re. Ze volgde de kraamopleiding in Alkmaar en later de verpleegstersopleiding in Enkhuizen. Uiteindelijk werd ze wijkverpleegster in Andijk, waar ze met toewijding het hele dorp diende en betrokken was bij elke fase van het leven van de mensen om haar heen.<\/p>\n
Gedurende haar 96 levensjaren heeft Marijtje zich volledig ingezet voor anderen en haar dorp trouw gediend. Haar leven stond in het teken van zorg. Als verpleegster, kraamverzorgster en wijkverpleegster begeleidde ze mensen van het begin tot het einde van hun leven. Het was voor haar een eer om de overledenen, voor wie ze ooit had gezorgd, zelf af te leggen. Ze was streng, maar rechtvaardig, en hoewel niet iedereen dat altijd even makkelijk vond, wist men dat haar intenties altijd goed waren.<\/p>\n
Marijtje was een echte duizendpoot, een vrouw van vele talenten. Haar handen stonden nooit stil, en er leek niets te zijn wat zij niet kon. Naast haar werk had ze een passie voor kantklossen. Haar fijne handwerk getuigde van haar toewijding; zelfs op haar kist prijkte een zelfgemaakt kantkloskruis.<\/p>\n
Hoewel het leven haar niet altijd toelachte en niet alles ging zoals zij graag wilde, bleef zij trouw in haar zorg voor anderen en in haar geloof. Zelfs toen zij niet meer naar de kerk kon, volgde zij de diensten trouw via haar tablet op zondagochtend. Zij zal gemist worden, maar haar leven blijft een voorbeeld van
\nliefdevolle toewijding.<\/p>\n
Rust zacht.<\/p>\n
Ds. Wim Wasserman<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/span><\/div>Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt;
\ngelijk Ik u liefgehad heb, dat ook gij elkander liefhebt.<\/span><\/h2>\nJohannes 13 : 34<\/span><\/h3>\n<\/div>