Pietje Groot-Boonstra<\/span><\/h1>\n27 januari 1925\u00a0 – \u00a028 oktober 2024<\/span><\/h3>\nBijna 100 jaar oud is zij geworden. Ze zag ernaar uit om die mijlpaal mee te maken. Ze begon erover met bijna iedereen die haar opzocht. In gedachten zag ze een koffietafel voor zich vol met verjaardagsgasten die een gebakje aten, en dan zou ook de burgemeester komen om haar te feliciteren. Het is anders gegaan.<\/p>\n
Kenmerkend voor Pietje was haar vaste geloof in God. Ze had de liederen voor haar uitvaartdienst zelf uitgekozen en Psalm 23, over de Heer die onze Herder is, moest het onderwerp zijn van de overweging. Schapen zijn kwetsbare dieren. Hoewel wij mensen de kroon op de schepping zijn, zijn we ook breekbaar, tijdelijk en zondig. Wij hebben een goede herder die precies weet wat schaap-zijn inhoudt. Liet Jezus zich niet, toen Hij aan het kruis kwam, als een schaap ter slachting leiden?<\/p>\n
Pietje kende een goed huwelijk met haar man Dirk. Ze kregen drie kinderen en later kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze was bij de tijd, zorgzaam, ze regelde graag, nam initiatieven en ze ging overal naar toe. Ze was gastvrij en genoot als allerlei mensen op visite kwamen. Ze trok graag op met de kleinkinderen die in de afscheidsdienst mooie herinneringen aan hun oma ophaalden. Bij de kerkelijke gemeente voelde ze zich erg thuis. Ook in Sorghvliet zou ze op zondagmorgen in de huiskamer geen kerkdienst missen.<\/p>\n
Ik sprak haar een week voor haar sterven. Ik zei: Je wil graag 100 jaar worden. Ja, zei ze. Maar als dat nu niet gebeurt en de Heer haalt je thuis hoe zou je dat vinden? Ze keek me aan en zei: Een verlossing! Die verlossing is nu haar deel. Ze is thuisgehaald en mag delen in de vreugde van haar Heer. Ze is veilig in Jezus’ armen, nog veel langer dan 100 jaar.<\/p>\n
Ds. Koos Staat<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>![](\"https:\/\/gereformeerdekerkandijk.nl\/inmemoriam\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/PietjeGroot-Boonstra.jpg\" "\\"PietjeGroot")
<\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\nVeilig in Jezus’ armen<\/span><\/em><\/h2>\n<\/div><\/div><\/div>
Bijna 100 jaar oud is zij geworden. Ze zag ernaar uit om die mijlpaal mee te maken. Ze begon erover met bijna iedereen die haar opzocht. In gedachten zag ze een koffietafel voor zich vol met verjaardagsgasten die een gebakje aten, en dan zou ook de burgemeester komen om haar te feliciteren. Het is anders gegaan.<\/p>\n
Kenmerkend voor Pietje was haar vaste geloof in God. Ze had de liederen voor haar uitvaartdienst zelf uitgekozen en Psalm 23, over de Heer die onze Herder is, moest het onderwerp zijn van de overweging. Schapen zijn kwetsbare dieren. Hoewel wij mensen de kroon op de schepping zijn, zijn we ook breekbaar, tijdelijk en zondig. Wij hebben een goede herder die precies weet wat schaap-zijn inhoudt. Liet Jezus zich niet, toen Hij aan het kruis kwam, als een schaap ter slachting leiden?<\/p>\n
Pietje kende een goed huwelijk met haar man Dirk. Ze kregen drie kinderen en later kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze was bij de tijd, zorgzaam, ze regelde graag, nam initiatieven en ze ging overal naar toe. Ze was gastvrij en genoot als allerlei mensen op visite kwamen. Ze trok graag op met de kleinkinderen die in de afscheidsdienst mooie herinneringen aan hun oma ophaalden. Bij de kerkelijke gemeente voelde ze zich erg thuis. Ook in Sorghvliet zou ze op zondagmorgen in de huiskamer geen kerkdienst missen.<\/p>\n
Ik sprak haar een week voor haar sterven. Ik zei: Je wil graag 100 jaar worden. Ja, zei ze. Maar als dat nu niet gebeurt en de Heer haalt je thuis hoe zou je dat vinden? Ze keek me aan en zei: Een verlossing! Die verlossing is nu haar deel. Ze is thuisgehaald en mag delen in de vreugde van haar Heer. Ze is veilig in Jezus’ armen, nog veel langer dan 100 jaar.<\/p>\n
Ds. Koos Staat<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>Veilig in Jezus’ armen<\/span><\/em><\/h2>\n<\/div>