Wilhelmina Hendrika Koen-Blokker
\nMiep<\/em><\/span><\/h1>\n24 november 1946\u00a0 – \u00a030 oktober 2022<\/span><\/h3>\nMiep groeide op in Bussum. Haar Tienerjaren waren met gemakkelijk. Als jong meisje moest ze al hard meewerken in de slagerij van haar ouders. Op de meest onmogelijke tijden verwachtten de klanten dat hun bestelling aan huis werd afgeleverd. Op 14-jarige leeftijd overleed Mieps vader. Via-via vond Miep werk in Herfstzon in Enkhuizen. Ze kreeg er verkering met de Andijker Jan Piet Koen.<\/p>\n
In 1971 kwam het tot een huwelijk. Hun huwelijk werd gezegend met twee zonen, Arjan en Erik. Later werden Miep en Jan Piet tot hun vreugde opa en oma van vier kleinkinderen. Miep heeft zich altijd met volle inzet gewijd aan haar gezin. Man en kinderen konden op haar rekenen. Thuis liep alles op rolletjes. Dat was niet altijd eenvoudig met een man en een zoon die in ploegendienst werkten. Ze verzuchtte dan wel eens: ‘Ik loop ook ploegendienst!’<\/p>\n
Met Jan Piet heeft Miep een aantal mooie reizen gemaakt, onder andere naar Zuid Amerika en Afrika. Als ze eenmaal met haar man op reis was, genoot ze met volle teugen, maar ze was toch vooral gelukkig in haar huisje aan de Klamptweid.<\/p>\n
Toen Jan Piet met pensioen ging, hoopte het echtpaar nog een bezoek te brengen aan hun beider familie in Australi\u00eb. Het is er niet meer van gekomen. Miep werd ernstig ziek. Er werd darmkanker vastgesteld. Dit ziekteproces werd gevolgd door de ziekte van Alzheimer. Mieps wereld werd steeds kleiner. Het waren zware jaren voor het gezin Koen.<\/p>\n
Bij haar man Jan Piet en de kinderen overheerst de dankbaarheid voor wie zij was en voor haar trouwe zorg aan hen besteed. Het troost hen dat God het haar vergund heeft om rustig in te slapen in haar huis, de plek waar zij zich zo vertrouwd voelde.<\/p>\n
Willie Visser<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>![](\"https:\/\/gereformeerdekerkandijk.nl\/inmemoriam\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/MiepKoen350.jpg\" "\\"MiepKoen350\\"")
<\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
Miep groeide op in Bussum. Haar Tienerjaren waren met gemakkelijk. Als jong meisje moest ze al hard meewerken in de slagerij van haar ouders. Op de meest onmogelijke tijden verwachtten de klanten dat hun bestelling aan huis werd afgeleverd. Op 14-jarige leeftijd overleed Mieps vader. Via-via vond Miep werk in Herfstzon in Enkhuizen. Ze kreeg er verkering met de Andijker Jan Piet Koen.<\/p>\n
In 1971 kwam het tot een huwelijk. Hun huwelijk werd gezegend met twee zonen, Arjan en Erik. Later werden Miep en Jan Piet tot hun vreugde opa en oma van vier kleinkinderen. Miep heeft zich altijd met volle inzet gewijd aan haar gezin. Man en kinderen konden op haar rekenen. Thuis liep alles op rolletjes. Dat was niet altijd eenvoudig met een man en een zoon die in ploegendienst werkten. Ze verzuchtte dan wel eens: ‘Ik loop ook ploegendienst!’<\/p>\n
Met Jan Piet heeft Miep een aantal mooie reizen gemaakt, onder andere naar Zuid Amerika en Afrika. Als ze eenmaal met haar man op reis was, genoot ze met volle teugen, maar ze was toch vooral gelukkig in haar huisje aan de Klamptweid.<\/p>\n
Toen Jan Piet met pensioen ging, hoopte het echtpaar nog een bezoek te brengen aan hun beider familie in Australi\u00eb. Het is er niet meer van gekomen. Miep werd ernstig ziek. Er werd darmkanker vastgesteld. Dit ziekteproces werd gevolgd door de ziekte van Alzheimer. Mieps wereld werd steeds kleiner. Het waren zware jaren voor het gezin Koen.<\/p>\n
Bij haar man Jan Piet en de kinderen overheerst de dankbaarheid voor wie zij was en voor haar trouwe zorg aan hen besteed. Het troost hen dat God het haar vergund heeft om rustig in te slapen in haar huis, de plek waar zij zich zo vertrouwd voelde.<\/p>\n
Willie Visser<\/em><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/span><\/div>