Jan Cornelis Sluijs
17 juni 1940 – 10 januari 2021
Toen Jan aan de Hoekweg in Andijk geboren werd, was hij het eerste kind. Na acht jaar kreeg hij een broer en later nog een zus.
Hij zou op 2 september 1965 trouwen met Wilna Scholtens. Samen kregen ze twee kinderen, René en Erica. Intussen werkte hij bij Metapers in de Streek als machinebankwerker en tekenaar. Later bij Draka Polva in Enkhuizen als onderhoudsmonteur. Rond zijn veertigste raakte Jan overspannen. Zijn psychische gestel zou hem de rest van zijn leven kwetsbaar maken. Goede en minder goede perioden wisselenden elkaar af.
Jan, die veel van vogels hield, zou je kunnen vergelijken met zowel de mus als de zwaluw uit Psalm 84. Jan was soms als een sierlijke zwaluw. Dan vloog hij hoog in de lucht. Het leek of hij de hele wereld aan kon. Hij en zijn vrouw sloten zich aan bij de Pinkstergemeente. Blijmoedig getuigde hij van zijn Heer. Hij deelde de Elisabethbode uit of stopte traktaatjes in de brievenbussen met de oproep om voor een leven met God te kiezen.
Maar Jan was soms ook als een huismus. Het was dan of zijn ziel vleugellam was. Dat was moeilijk voor hemzelf, maar ook voor zijn gezin. En later kwam daar COPD bij. Hij zat lange dagen teruggetrokken op de bank. Te moe om de deur open te doen. Het aardse leven hoefde van hem niet neer zo. Hij begon uit te zien naar een ander leven.
Hij belde me op. Of ik wilde komen. Hij lag die middag op bed. Het leek of hij wat opgeleefd was. De mus was weer als een zwaluw. ‘Ik weet waar ik heen ga.’ En toen ging hij op de rand van het bed zitten. Met de zuurstof in zijn neus. Hij pakte zijn Bijbel. Hij zette zijn bril op. En las Psalm 23 aan mij voor. ‘Dit geloof ik’, zei hij. ‘Dat moetje maar zeggen op mijn begrafenis.’ Dat heb ik gedaan.
ds. Koos Staat